حبيب الله الهاشمي الخوئي
390
منهاج البراعة في شرح نهج البلاغة
پس بپرهيزيد از خدا همچو پرهيز نمودن كسى كه شنيد امر خدا را پس فروتنى نمود بخدا وكسب گناه كرد پس اعتراف بتقصير نمود وترسيد از آخرت پس عمل شايسته نمود وحذر نمود از عقوبت پس بشتافت بسوى طاعت ، ويقين كرد بأجل پس نيكو كرد عمل را وعبرت داده شد پس قبول عبرت نمود وترسانيده شد از عذاب وسخط پس منزجر شد از معصيت وإجابت نمود دعوت را پس رجوع نمود بزبان معذرت ، ومراجعه نمود به عقل خود پس توبه كرد از خطيئت واقتدا نمود بأنبياء ومرسلين پس تابع شد بسلف صالحين . ونموده شد به وى آيات قدرت پس معرفت رساند بحقيقت پس سرعت كرد بسوى خير در حالتي كه طالب وراغب بود ونجات يافت از شر در حالتي كه گريزان وهارب بود ، پس كسب نمود ذخيرة را از براي سلوك سبيل رحمان ، وپاكيزه نمود باطن خود را از رجس وشرك شيطان ، ومعمور نمود معاد خود را بصالح اعمال ، وپشت قوى كرد بتوشه برداشتن از تقوى ومحاسن خصال از براي رحلت خود در دنيا وجهت راه خود به عقبى وبراى حال احتياج خود وموضع درويشى خود وفرستاد پيش از خود توشهء طاعت از براي سراى أقامت . پس بپرهيزيد از خدا اى بندگان خدا ، وقصد نمائيد جهت آنچه را كه خلق نمود شما را از براي آن كه عبارت است از تحصيل معرفت وعبادت با اخلاص نيّت ، وبترسيد از خدا بنهايت آنچه ترسانيد شما را از نفس خود واستحقاق پيدا كنيد از أو آن چيزى را كه مهيا كرده است از براي شما با طلب وفا نمودن مر وعدهء صادق أو را وبا حذر نمودن از هول معاد أو . ومعلوم است كه اين طلب وفا وأين حذر متصوّر نمىشود مگر با اقبال بطاعات ، وبا ارتداع از سيئات ، اللهمّ وفّقنا بحقّ محمّد سيد السادات . الفصل الخامس جعل لكم أسماعا لتعي ما عناها ، وأبصارا لتجلو عن عشاها ، وأشلاء